O Mnie

Nazywam się Filip, to tak na dzieńdobry. Urodziłem się w Warszawie, wychowałem na Woli. W tych starych podwórkach, dzikich terenach i fabrykach (których coraz mniej) zostało moje serducho, więc mam klimat jaki mam.

Z innych ciekawostek: do szkoły mam ciągle pod górkę, więc wielkimi dyplomami się nie legitymuję. Zajmuję się byciem niegdyś-przodującą klasą narodu, czyli mówiąc prościej zapierdalam. W wolnym czasie kręcę materiał na tego bloga. Poza tym jestem fanem futbolu (LEGIA), urban exploration, muzyki (“Za dużo dumy i uprzedzeń, a za mało reggae”), zdewociałym abstynentem, niepoprawnym politycznie oszołomem, seksistą, szowinistą i nawet sam siebie nie lubię…

A o blogu  ? Czytałem kiedyś takie wspomnienia Jerzego Stempowskiego o dwóch ulicach, na których mieszkał. Zwie się to “Wronia i Sienna”. O to fragmencik:

“Ja sam, który znałem dawną Warszawę w różnych czasach, pamiętam raczej jej osobliwą, niepodobną do żadnego innego miasta aurę, gwar różnych dzielnic, postawę ludności, słowem rzeczy najbardziej zwiewne, z których dziś zostało zapewne jeszcze mniej niż z dawnych murów. Ilekroć w innych miastach trafiam na drewniany bruk, na “kocie łby” lub chodnik wyłożony kwadratowymi płytami betonu, wydaje mi się, że słyszę znów daleki gwar warszawskiej ulicy. Idąc raz w księżycową noc ku granicy, spostrzegłem w Cologny pod Genewą biały długi dwupiętrowy dom, łudząco podobny do tych, które stały kiedyś na Nowym Świecie w okolicy Świętokrzyskiej i których – zanim upadły w gruzy – nikt na pozór nie cenił. W kilka dni później przyszedłem znów do Colony, aby obejrzeć ten dom przy świetle dziennym. Domów takich jest na świecie niewiele i wszystkie zdają się pochodzić z jednego czasu. W pamięci pozostało mi sporo takich ułamków, ale czuję się niepewny, kiedy staram się je zlepić w obraz całości miasta”.

I ja już nic dodać nie umiem…